Tadeusz Paciorkiewicz
Kompozytor, pedagog, organista
Urodził się 17 października 1916 r. w Sierpcu, zmarł 21 listopada 1998 r. w Warszawie. Swoją drogę muzyczną rozpoczął w Biskupiej Szkole Organistowskiej w Płocku, gdzie kształcił się w latach 1934–1936. Aby sfinansować naukę, zarabiał graniem i śpiewaniem w kaplicach – najpierw w przytułku dla starców św. Józefa, a następnie w kaplicy Szpitala Świętej Trójcy w Płocku.
W latach 1936–1939 studiował grę na organach u Bronisława Rutkowskiego w Konserwatorium Warszawskim. Po II wojnie światowej kontynuował studia kompozytorskie w klasie Kazimierza Sikorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, uzyskując dyplom w 1951 roku.
Działalność w Płocku
Po zakończeniu II wojny światowej Tadeusz Paciorkiewicz powrócił do Płocka i w 1945 roku założył szkołę muzyczną działającą pod auspicjami Ludowego Instytutu Muzycznego. Był jej dyrektorem oraz pedagogiem do 1949 roku.
Myśl założenia szkoły muzycznej w Płocku, mieście mojej młodości,
planowałem szczegółowo w okresie okupacji w Warszawie.
Konfrontowałem je na zebraniach konspiracyjnych z wieloma wybitnymi
przedstawicielami świata muzycznego. Z gotowym planem działania
szliśmy do Płocka wyłącznie z własnej inicjatywy.
Spotkał się tam z dużą życzliwością lokalnego środowiska, a szczególne wsparcie uzyskał ze strony Leona Śliwińskiego – ówczesnego kierownika Powiatowego Wydziału Kultury i Sztuki. Szkoła oraz mieszkanie dla rodziny Paciorkiewiczów mieściły się w domu Cierkońskiego przy ul. Kościuszki 20.
Po upaństwowieniu szkoły w 1949 roku Tadeusz Paciorkiewicz zrezygnował z funkcji dyrektora i wyjechał z Płocka. Wraz z nim miasto opuściła część kadry pedagogicznej.
Dalsza działalność artystyczna i pedagogiczna
W latach 1949–1959 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. Równolegle od 1954 roku związany był z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Warszawie, gdzie od 1968 roku pełnił funkcję profesora.
W latach 1963–1969 był dziekanem Wydziału Kompozycji, Teorii i Dyrygentury, natomiast w latach 1969–1971 pełnił funkcję rektora uczelni. Pozostał związany z Akademią Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie aż do przejścia na emeryturę.
Nagrody i wyróżnienia
Za swoją działalność kompozytorską, pedagogiczną i animatorską otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Nagrody Ministra Obrony Narodowej, Nagrody Ministra Kultury i Sztuki, Nagrodę Państwową III stopnia, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Został również uhonorowany Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Warszawy” oraz Medalem „Za Zasługi dla Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego”.